Find me a boring stone

Theater Rotterdam

Find me a boring stone (met Gijs Naber) is een ode aan het leven en de schoonheid van het bestaan

Echte verandering heeft met sterven te maken

Midden in een stad staat een man voor een raam. Hij staart voor zich uit en neemt de wereld in zich op, met haar enorme hoeveelheid mensen, dromen, gelukzaligheden, zorgen en gedachtes. De man zag het leven altijd als een opeenstapeling van toevalligheden, zonder een spoor van samenhang. Maar door een beslissende gebeurtenis in zijn leven, verandert zijn blik voorgoed.

"Er zijn er die er zomaar tussenuit gepiept zijn en nooit nooit meer terugkomen. Waardoor je ineens veel en veel meer aan ze moet denken dan ooit tevoren.”

Na een groot verlies openbaart zich voor hem een eenheid, een verbinding tussen alles. De buitenwereld verandert voor zijn ogen in iets troostrijks. Hij ziet helderder dan ooit. Alsof hij nu begrijpt wat hij nooit eerder kon begrijpen. Find me a boring stone is een ode aan het leven en de schoonheid van het bestaan. Een ode aan iedereen die is overgebleven op deze wereld, aan iedereen die probeert het leven weer te omarmen.

Een nieuwe tekst van Rik van den Bos (Leger, Van Waveren), geschreven voor regisseur Erik Whien (Who’s Afraid of Virginia Woolf?, De Wereldverbeteraar) en gespeeld door Gouden Kalf-winnaar Gijs Naber (Aanmodderfakker, Penoza).

tekst Rik van den Bos regie Erik Whien spel Gijs Naber

Lees hier een interview met regisseur Erik Whien over de voorstelling

PERS

Naber is een ongelooflijk begenadigd acteur met een vlijmscherp taalgevoel. [...] Zelden zie je een acteur zo vrij van effectbejag, vol vertrouwen op de krachtige, poëtische en ontroerende tekst die hem draagt.(***** Trouw)

"Stan Vreeken heeft een stem uit duizenden, die kan teder je hart aan flarden zingen.” (*****Theaterkrant)

“Whien laat de tekst z'n werk doen [...] de haast achteloze, maar knap geconstrueerde tekst die als een lentebries zachtjes over het publiek heen waait. ” (****Parool)

“Find me a boring stone is ondanks het rouwproces een louterende levensles die zich langzaam in je vastzet. Zonder heel direct op de emotie te spelen, om dan ineens alsnog binnen te komen.” (****Telegraaf)

“Zoals de man zich moet verzoenen met zijn lot, zo lijkt de voorstelling zelf een Boeddhistische oefening in acceptatie [...] Dat is interessant, en knap uitgevoerd.”  (***NRC)

 

Voorstellingen