Bijgeboekt

Uit de tijd vallen

Theaterproductiehuis Zeelandia / LOD_Muziektheater / Marlies Heuer, Theo Nijland e.a.
Bijgeboekt

Theatraal stemmenspel naar het boek van David Grossman

De theatervoorstelling Uit de tijd vallen is een volstrekt onsentimenteel verhaal, dat ons met al zijn indrukwekkende beelden en sprookjesachtige personages geen moment loslaat. David Grossman verkent de pijn en het verdriet van ouders die een kind verloren hebben.

Vijf jaar na de dood van zijn in de oorlog gesneuvelde zoon Uri slaagt de schrijver op een ongeëvenaarde wijze in deze bijna onmogelijke onderneming. Uit de tijd vallen is geschreven in de vorm van een stemmenspel, wat het zeer geschikt maakt om als theatertekst gespeeld te worden. Jan Kuijken componeert speciaal voor deze productie muziek. Met een uitgelezen cast acteurs waaronder Marlies Heuer en Theo Nijland, wordt Uit de Tijd vallen een bijzondere ervaring voor wie houdt van poëtisch beeldend teksttheater.

De voorstelling was een grote hit op het Zeeland Nazomerfestival 2017. De pers schreef o.a.:

"Met Marlies Heuer als aanvoerder is de tekstbehandeling over de hele linie uitstekend. Ieders woorden zijn gewogen, alle rollen zijn zorgvuldig uitgewerkt, zonder franjes en daardoor des te indringender.” **** Theaterkrant

“Aan het slot heeft de schrijver weliswaar woorden gevonden en bevrijding bereikt, maar dan verzucht hij dat het zijn hart breekt ‘dat het kan – dat ik daarvoor de woorden heb gevonden’. Zo’n slot is zeldzaam mooi: het is wanhoop en troost tegelijk.” **** NRC

"'Uit de tijd vallen'  komt tot leven door een paar attributen en het vakmanschap van een stel steengoede acteurs" -**** Trouw

“Uit de tijd vallen reikt in de ruimte naar het onzegbare. Woorden en beelden raken. Ruimte. Woorden. Klanken, van een cello. Beelden. Soms leunend tegen het cliché. Soms met theatrale heftigheid. Mooi, zoals het decor, in zijn balans tussen esthetiek en chaos. Rakend aan het onzegbare. Uitnodigend.” **** PZC

Na het avondeten staat de man plotseling op, neemt afscheid van zijn vrouw en vertrekt naar ‘daar’ om – één keer, heel kort – hun dode zoon te zien. Anders is het verdriet niet meer uit te houden, na er vijf jaar over gezwegen te hebben. Onderweg sluiten zich tot zijn verbazing meer en meer mensen bij hem aan, allemaal vaders en moeders die geen vrede kunnen vinden met de dood van hun kinderen. Die veelstemmige stoet passeert in een lange optocht de Centaur. Deze ongelukkige – ‘half schrijver, half schrijftafel’ – probeert het verdriet om de dood van zijn zoon al jaren in woorden te vatten. Schrijven, zegt hij, is de enige manier om iets te begrijpen. Tegen de stadschroniqueur die alles noteert brult hij: ‘Jij moet in grote reuzenletters schrijven: Ik moet hem in een verhaal herscheppen! Snap je?’ Het lukt hem uiteindelijk om daar de juiste woorden voor te vinden, maar de prijs die hij betaalt is hoog. Met het afronden van zijn verhaal, het beëindigen van zijn herinneringswerk, is hij zijn zoon definitief kwijt. Uit de tijd vallen ontleent zijn overweldigende kracht en meesterschap paradoxaal genoeg aan de combinatie van ontroostbaarheid over het verlies en de afstand nemen daarvan. Dit mompelt de Centaur, kan alleen in een verhaal lukken. David Grossman slaagt daarin.

met: Marlies Heuer, Dic van Duin, Theo Nijland, Jan-Paul Buys, Lottie de Bruin, Indra Cauwels tekst: David Grossman muziek: Jan Kuijken bewerking & regie: Marlies Heuer vertaling: Ruben Verhasselt

Voorstellingen